ตอนที่ 478 ไม่เอา? เช่นนั้นก็อย่าเอากันเลย

ซ่า ซ่า

เกลียวคลื่นยังคงซัดสาดอย่างต่อเนื่อง

บนดาดฟ้าเรือของเรือเดินสมุทรหมายเลขสาม บรรดาผู้คนยังคงแข็งค้างอยู่ตรงนั้น ยากที่จะได้สติกลับคืนจากการเข่นฆ่าก่อนหน้านี้

ผู้บำเพ็ญมารกลางทะเลของเรือรบเก้าลำเต็ม ๆ กลับกลายเป็นถูกสังหารหมู่จนหมดสิ้น ทั้งยังง่ายดายดั่งพลิกฝ่ามือถึงเพียงนี้!

ลู่ฉางเซิงพลันสะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่ง ทันใดนั้นสมบัติล้ำค่าละลานตาก็กองเต็มดาดฟ้าเรือ

“ทรัพย์สินของพวกเจ้า จงนำกลับไปด้วยตนเอง”

ลู่ฉางเซิงกล่าวจบก็เดินกลับไปยังราวกั้นตรงมุมนั้น แล้วนั่งขัดสมาธิลง

ทุกคนมองดูทรัพย์สินมากมายบนดาดฟ้าเรืออย่างเหม่อลอย พวกเขาล้วนมองเห็นสิ่งของที่เดิมทีเป็นของตนเอง ทว่าเนิ่นนานก็ยังไม่มีผู้ใดก้าวขึ้นไปหยิบเอา