เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ไม่นาน เสี่ยวไฉก็พลันได้สติกลับมาอีกครั้ง
ในสามพันโลกธรรม ยังมีคนไม่รู้อีกหรือว่าเหตุใดการรู้แจ้งกฎเกณฑ์ต้องไปที่ทะเลแห่งกฎเกณฑ์?
คล้ายสังเกตพบความสงสัยของเสี่ยวไฉ ลู่ฉางเซิงจึงกล่าวพลางหัวเราะว่า "ก่อนหน้านี้ข้าเติบโตในหุบเขาห่างไกลมาโดยตลอด ระยะนี้เพิ่งจะออกมาหาประสบการณ์"
พอคำพูดนี้เอ่ยออกมา อย่าว่าแต่เสี่ยวไฉเลย กระทั่งเฉินพั่งที่ค่อนข้างทึ่มทื่อยังไม่ค่อยจะเชื่อ
สหายเต๋าลู่ผู้นี้ดูบริสุทธิ์ผุดผ่องพ้นโลกียะ ปานนั้น ไม่เหมือนคนที่ออกมาจากหุบเขาห่างไกลสักนิด
แน่นอนว่าเสี่ยวไฉและเฉินพั่งก็มิได้ฉีกหน้า ในโลกของผู้บำเพ็ญ การออกไปข้างนอกแล้วโกหกเป็นชุดถือเป็นโทนหลักอยู่แล้ว
ใครที่พูดความจริงออกมาทั้งหมดรวดเดียวนั่นแหละถึงจะเป็นคนโง่เง่าเต่าตุ่น คนโง่ประเภทนั้นคาดว่าคงมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน