กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“หึ ๆ ๆ ลู่ฉางเซิง กลัวแล้วหรือ? ได้ตายใต้กฎเกณฑ์แห่งแสงของข้า ก็นับว่าเป็นเกียรติของเจ้าแล้ว”
คนชุดคลุมดำแค่นหัวเราะอย่างเย็นชา จากนั้นทันทียกมือขึ้นค่อย ๆ ชี้ไปยังลู่ฉางเซิง พลางกล่าวอย่างเรียบเฉย
“กฎเกณฑ์แห่งแสง ลำแสงดับสูญ!”
ครืน ๆ!
ฟ้าดินสั่นสะเทือนขึ้นในชั่วขณะนี้ มิติดังก้องหึ่ง ๆ ราวกับได้รับแรงกดดันมหาศาลก็มิปาน!
จากนั้น ลำแสงอันน่าสะพรึงกลัวที่ปกคลุมฟ้าดินก็รวบรวมมุ่งไปยังใจกลางด้วยความเร็วแสง! ใช่แล้ว ประกายแสงกลับกลายเป็นเคลื่อนไหวได้ราวกับของเหลว กำลังรวบรวมเข้ามา!
ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าที่พิกลพิการยิ่งนี้ ทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งมวลตื่นตะลึงเช่นกัน!
ไม่นานนัก ประกายแสงอันน่าสะพรึงดุจมหาสมุทรก็หลอมก่อเป็นลำแสงขนาดยักษ์สายหนึ่ง!
เหตุใดจึงกล่าวว่ายักษ์ใหญ่ เพราะสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในฟ้าดินล้วนมองเห็นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง!