เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายในเผ่าเหอยังมีผู้อื่นอีกหรือ?
ทุกคนใจหายวาบ ทว่ายามนี้ไม่มีเวลาคิดมากแล้ว เพราะการกดข่มที่มาจากมหาค่ายกลยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ……
ค่อย ๆ ผ่านไป ในที่สุดทุกคนก็ถูกมหาค่ายกลกดข่มอย่างสมบูรณ์อยู่กับที่!
ทุกคนซึ่งรวมถึงสองท่านระดับเทพแห่งระดับสุญญอย่างหงว่านจวินและโอวหยางโม่ ใต้ฝ่าเท้าล้วนไม่อาจขยับเขยื้อนได้อีกแม้แต่ก้าวเดียว!
ทั่วทั้งสถานที่ เงาร่างหนาแน่นยั้วเยี้ยประหนึ่งถูกสาปให้กลายเป็นหิน
ลู่ฉางเซิงแหงนหน้ามองยอดหอนิมิตสวรรค์ปราดหนึ่ง แววตาวูบไหวเล็กน้อย เขาไม่ร้อนรนแม้แต่น้อย เพราะเขารู้ดีว่าการหลอมกลั่นโดยแท้จริงยังมิได้เริ่มต้นขึ้น แน่นอนว่าต่อให้เริ่มต้นแล้วก็ไม่ร้อนใจ
"หึ ๆ ๆ ๆ ……"
ทันใดนั้น เสียงแค่นหัวเราะระลอกหนึ่งดังขึ้นข้างหูของทุกคน ทำให้ผู้คนต่างระแวดระวัง!
ชั่วอึดใจถัดมา เงาร่างสายหนึ่งก็ร่วงลงดุจกระสุนปืนใหญ่จากหอนิมิตสวรรค์!!
ตู้ม!!