เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เย่เฟิง ในเมื่อผู้อาวุโสลู่เอ่ยระบุชื่อแซ่ เช่นนั้นก็ให้เจ้านำทาง ต่อแต่นี้ไปเจ้าจงไปพักที่เรือนก้งเฟิ่งคอยให้ผู้อาวุโสลู่เรียกใช้…… เอ๊ะ ไม่สิ ผู้อาวุโสลู่ ท่านมีความเห็นเช่นไรหรือขอรับ?”
เย่หนานเทียนกล่าวถึงตอนท้าย พลันนึกขึ้นได้ว่าต้องผ่านความเห็นชอบจากลู่ฉางเซิงเสียก่อน
“ได้ทั้งนั้น” ลู่ฉางเซิงพยักหน้าเรียบเฉย
บรรดารุ่นเยาว์ชั้นยอดของเผ่าเย่เห็นเช่นนั้น ต่างพากันมองเย่เฟิงด้วยความอิจฉา
ค่ำคืนนี้ไม่ว่าใครก็ดูออกว่าผู้อาวุโสก้งเฟิ่งที่แต่งตั้งใหม่มีความสำคัญต่อบรรพชนและหัวหน้าเผ่ามากเพียงใด
เจ้าหนูเย่เฟิงผู้นี้ต่อไปคงรุ่งเรืองแล้ว ขอเพียงปรนนิบัติท่านก้งเฟิ่งให้ดี ย่อมไม่ขาดรางวัลจากหัวหน้าเผ่าและบรรพชนเป็นแน่
งานดีถึงเพียงนี้ เหล่ารุ่นเยาว์เผ่าเย่อิจฉาจนรู้สึกชาวาบไปหมด