ตอนที่ 440 เจ้าสำนัก ซิงชิวขอเข้าพบ

ลู่ฉางเซิงมองดูจู้ซิงชิวอยู่ครู่ใหญ่ จึงกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า

“วันนี้ข้าจะไม่ลงทัณฑ์เจ้า ภายหน้าจงไปรับโทษกับเผิงฟางด้วยตนเอง”

จู้ซิงชิวพลันประดุจได้รับการอภัยโทษครั้งใหญ่ โขกศีรษะคารวะซ้ำๆ “ขอรับ!”

ณ ชั่วขณะนี้ สรรพเสียงเงียบงัน ผู้คนแห่งแคว้นโบราณเฟิงหลวนทั่วร่างเย็นวาบ คิดจะหลบหนีทว่าขาทั้งสองข้างกลับหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว

ลู่ฉางเซิงต่อจากนั้นก็ไม่อีกต่อไปที่จะกล่าววาจา หลับตาผงกศีรษะเล็กน้อย จากนั้นก็ค่อย ๆ สลายหายไป

เมื่อทุกคนเห็นเงาร่างแสงสีน้ำเงินอันเลือนรางสลายหายไปแล้ว มโนจิตพลันผ่อนคลายลง ทว่าก็ยังคงไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยวาจา

ครู่หนึ่งต่อมา จู้ซิงชิวจึงลุกขึ้นอย่างสั่นเทิ้ม ทุกคนถึงได้มองเห็นสีหน้าของจู้ซิงชิวชัดเจน นั่นช่างซีดเผือดไร้สีเลือดเสียนี่กระไร!