ตอนที่ 435 เลือดนองโถงใหญ่ จับขังคุกสวรรค์

รอลู่ฉางเซิงนั่งประจำที่แล้ว อวิ๋นเจ๋อชางจึงค่อยกลับมายังที่นั่งพลางยิ้มตาหยีเอ่ยว่า “ทุกท่านดื่มสุราชมการร่ายรำเถิด!”

“พ่ะย่ะค่ะ องค์ราชา!”

ขุนนางทั้งปวงรีบขานรับ

งานเลี้ยงยามค่ำคืนจึงเริ่มขึ้นโดยสิ้นเชิง ขุนนางทั้งปวงต่างพูดคุยกันอย่างสำราญให้เต็มที่ ทว่าหางตาของทุกคนในโถงต่างก็ร่อนลงที่อาภรณ์สีครามที่นั่งดื่มสุราชมระบำอย่างเงียบสงบอยู่ตรงที่นั่งแรกทางซ้ายไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม

เฒ่าเต่านั่งอยู่ตรงตำแหน่งด้านหลังลู่ฉางเซิง ดวงตาเป็นประกายวาววับยามจ้องมองบรรดานางรำ เมื่อเห็นผิวขาวดุจหิมะที่เผยออกมาอย่างไม่ตั้งใจยามกระโปรงสะบัดพลิ้ว เขาก็พยักหน้าเป็นระยะ คล้ายกำลังทำการประเมินอยู่ภายในใจ

หากให้ว่ากันตามตรง หญิงงามในพระราชวังนั้นนับว่าไม่เลวอย่างแท้จริง แม้รูปโฉมจะแตกต่างกันไม่มากจากในสวนบุปผาหมื่นดอก หรือกระทั่งยังด้อยกว่าอยู่ขั้นหนึ่ง ทว่าหญิงงามในพระราชวังกลับเหนือกว่าตรงที่ขาดกลิ่นอายโลกีย์ไปเสี้ยวหนึ่ง