กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สิ้นเสียงคำสั่งของอวิ๋นเจ๋อชาง อัครมหาเสนาบดีอวิ๋นหลานก็รีบสั่งการลงไปทันที
แม้ทุกคนจะสับสนและไม่เข้าใจในใจ ทว่าสำหรับคำสั่งขององค์ราชานั้น ต่อให้ยืมความกล้ามาสักหมื่นเท่าก็ย่อมไม่กล้าฝ่าฝืน
จากนั้นภายใต้การสั่งการอย่างลนลานของทหารยาม ผู้คนจึงรีบอพยพออกไปอย่างรวดเร็ว
ไม่ทันครู่หนึ่ง ประตูตะวันออกกลางของนครหลวงก็กลายสภาพเป็นว่างเปล่า มีเพียงทหารยามไม่กี่นายยืนอยู่อย่างนอบน้อมเบื้องล่างอย่างโดดเดี่ยว
อวิ๋นเจ๋อชางเห็นดังนั้นจึงกล่าวต่อว่า “ถ่ายทอดคำสั่งแก่กองกำลังพิทักษ์ ให้ตั้งเวรเฝ้าระวังทุกสารทิศรอบประตูตะวันออกกลาง ห้ามผู้ใดเข้าใกล้เป็นอันขาด”
“พ่ะย่ะค่ะ องค์ราชา”
ในขณะเดียวกัน ข่าวคราวเรื่องที่องค์ราชาอวิ๋นเจ๋อชางพาไปด้วยขุนนางทั้งปวงมาจุติยังประตูตะวันออกกลางอย่างกะทันหัน ก็แพร่กระจายไปทั่วนครหลวงประหนึ่งโรคระบาด