เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ยืมดาบสังหารคนหรือ?
กัวสยงรูม่านตาหดตัวพลางจ้องมองผู้ดูแลจวน
มิใช่ว่าคำว่ายืมดาบสังหารคนจะทำให้เขาตกใจกลัว ทว่าเป็นการยืมดาบของผู้ใดเล่า?
ยืมดาบขององค์ชายเก้าและเซียนฉิน!
กระทำเช่นนี้ จะต่างอะไรกับการเต้นรำบนปลายดาบ?
หากถูกองค์ชายเก้าและเซียนฉินสังเกตพบ ถึงเวลานั้นแม้แต่ตายยังไม่รู้เลยว่าตายอย่างไร!
เดิมทีก็กลัวว่าเซียนฉินผู้นั้นจะทำให้เซียนฉินไม่สบอารมณ์ จึงคิดจะขับไล่เขาไป บัดนี้กลับกลายเป็นว่าคิดจะยืมดาบสังหารคนโดยตรงเลยหรือ?
นี่มิใช่หนูเลียก้นแมว หาเรื่องตื่นเต้นใส่ตัวหรืออย่างไร
“ไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด! ผู้ดูแลจวน วาจานี้อย่าได้บังอาจพูดส่งเดช องค์ชายเก้าอาจจะยังถูกปิดบังความจริงได้ ทว่าบุคคลระดับเซียนฉินย่อมสังเกตพบอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นจวนเจ้าเมืองของพวกเราคงได้รับผลร้ายจนปางตาย!”
เป็นดังที่คาด กัวสยงปฏิเสธพลางส่ายหน้าเป็นพัลวันราวกับกลองโยก