เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายในเจดีย์สะกดมารมหามรรค
ลู่ฉางเซิงพาไปด้วยซึ่งหุนขุย มุ่งไปยังชั้นที่เจ็ดตลอดทาง
“เจดีย์สะกดมารมหามรรค……จักรพรรดิเซียนฉางเซิง ไม่ปิดบังท่าน เปิ่นตี้รู้สึกอยู่ตลอดว่าเคยได้ยินชื่อที่ไหนสักแห่ง แต่ก็นึกไม่ออกเสียที”
ข้างกายลู่ฉางเซิง หุนขุยกวาดตามองโดยรอบ พลางขมวดคิ้วครุ่นคิดกล่าว
“เจดีย์นี้ก่อเกิดมิติของตนเอง หนึ่งชั้นคือหนึ่งโลก ช่างร้ายกาจอยู่ไม่น้อยอย่างแท้จริง”
ลู่ฉางเซิงพยักหน้าเล็กน้อย ไม่ได้กล่าวอะไร
ไม่นาน ทั้งสองก็มาถึงชั้นที่เจ็ด
หุนขุยเป็นเช่นเดียวกับตอนที่ลู่ฉางเซิงเพิ่งมาถึงทุกประการ เบื้องหน้ามีเพียงความมืดสลัวอันไร้ที่สิ้นสุด มองไม่เห็นสิ่งใดเลย
จนกระทั่งลู่ฉางเซิงชูสองนิ้วชิดกันปัดผ่านเบื้องหน้าของเขา หุนขุยจึงมองเห็นได้ชัดเสียที
หุนขุยมองลู่ฉางเซิงอย่างประหลาดใจ