เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เด็กชายจับจ้องลู่ฉางเซิง ในดวงตาทั้งคู่ที่กระหายเลือดนั้น มีความดิ้นรนและลังเลอยู่สายหนึ่ง
บุรุษอาภรณ์ครามผู้นี้สามารถหักโซ่ตรวนที่ผนึกเขาให้ขาดได้อย่างง่ายดาย พลังอำนาจย่อมต้องแข็งแกร่งยิ่งเป็นแน่
อีกฝ่ายย่อมไม่มีทางปล่อยเขาออกมาโดยไร้เหตุผลเป็นแน่ เพียงแต่ตนจะต้องเชื่อฟังคำสั่งทุกประการจริง ๆ หรือ?
ในฐานะที่เขาเป็นเด็กมารก่อเภทภัย จะยอมอยู่ใต้ผู้อื่นได้อย่างไรกัน!
เด็กมารลังเลอยู่ชั่วพริบตา จากนั้นกล่าวว่า "วันนี้เจ้าช่วยให้ข้าหลุดพ้นจากพันธนาการได้สำเร็จ วันหน้ามีโอกาสข้าจะตอบแทนเจ้าอย่างแน่นอน วางใจเถอะ"
ลู่ฉางเซิงเอ่ยถาม "เจ้าจะไปแล้วหรือ?"
เด็กมารพยักหน้า หันหลังกลับหมายจะจากไป
ลู่ฉางเซิงสีหน้าไร้อารมณ์ ในความมืดสลัว แสงสีฟ้าในดวงตาทั้งคู่ก็วาบผ่านไปวูบหนึ่ง