เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เสินลั่วชะงักนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยืนนิ่งตะลึงพลางเอ่ย "ถูกต้อง"
ลู่ฉางเซิงผงกศีรษะเล็กน้อย กวาดตามองเสินลั่วอย่างเรียบเฉยแวบหนึ่ง หันหลังกลับไพล่มือไว้ด้านหลังก้าวเดินมุ่งไปยังประตูใหญ่ ไม่นานก็หายไปจากทัศนวิสัยของทุกคน
ภายนอกเจดีย์ไพฑูรย์เจ็ดสี ทันทีที่สีหน้าของเสินลั่วหม่นคล้ำลงไป บรรยากาศก็พลันเงียบสงัดโดยสิ้นเชิง
"บุ...บุตรเทพ ลู่หนานไม่มีอื่นใด เพียงแค่เอ่ยปากซักถามดูเท่านั้น……" หานจินหลงเอ่ยอธิบายด้วยสีหน้าซีดขาวเล็กน้อย
เพียงแต่ ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะพูดจาอย่างไรต่อไปดีแล้วเช่นกัน
การกระทำนี้ของลู่ฉางเซิง เป็นความจริงที่เขาและเจียงอู๋ซินคาดคิดไม่ถึง
ทว่าเสินลั่วกลับไม่แม้แต่จะปรายตามองหานจินหลง กล่าวอย่างเรียบเฉย "เผ่าถัดไป ดำเนินการต่อ"
พวกอ๋าวซิงต่างก็ไม่อีกต่อไป ทุกคนล้วนดูออกว่าเสินลั่วคล้ายจะเริ่มมีพลังชีวิตขึ้นมาจริง ๆ เสียแล้ว