กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
นอกเมืองมนุษย์
เจี้ยนอู๋หุ่ยมองดูหมอกสงครามที่ค่อย ๆ ปิดเข้าหากัน ถอนหายใจแผ่วเบาลมหายใจเฮือกหนึ่ง จากนั้นจึงเหยียบอากาศจากไปท่ามกลางเสียงร้องตะโกนอย่างนอบน้อม
แววตาวูบไหวของเหยียนเจวี๋ยอี้ จู่ ๆ ก็คว้ารั้งไว้ตัวหมานเทียนแน่น หมายจะพุ่งผ่านมุ่งไปยังตำหนักหลักของเมืองมนุษย์!
หมานเทียนถึงกับอึ้งไป "อริยะกระบอง เจ้าจะทำอะไร!"
เหยียนเจวี๋ยอี้ "ราชันเถื่อนอย่าได้ตื่นตระหนก ข้าผู้อริยะเพียงอยากเชิญเจ้าดื่มสุรา"
แม้หมานเทียนจะเคลือบแคลงสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็ยากจะปฏิเสธน้ำใจ "ก็ได้"
ถัดจากนั้น ระดับเทพเร้นลับทั้งสามคนก็สบตากันพลางยิ้ม แล้วร่วมทางจากไป
และเมื่อโหมวฝานกับข่งเจิ้นที่เป็นระดับเทพเร้นลับกลุ่มสุดท้ายจากไปแล้ว