กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายนอกภัตตาคารเซียนเหอ เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก
บรรยากาศเช่นนี้ดำรงอยู่ได้ไม่นาน หานจินหลงก็เอ่ยปากกล่าวพลางหัวเราะในที่สุด:
“สหายน้อยลู่ วันนี้พอจะมีเวลาว่างสนทนากันสักประโยคหรือไม่?”
สะ...สหายน้อยลู่?
เหล่าผู้บำเพ็ญที่คุกเข่าหมอบอยู่บนถนนต่างรู้สึกยากลำบากและสงสัยใคร่รู้ในใจ ทว่าอานุภาพสะเทือนขวัญของผู้นำมนุษย์ข่มขวัญจนพวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาโดยแท้จริง
ทว่าทุกคนล้วนกระจ่างแจ้งแล้วว่า ในภัตตาคารเซียนเหอมีผู้ยิ่งใหญ่สถิตอยู่……
ท่านราชันกงล้อทอง วันนี้กลับกลายเป็นว่าตั้งใจมาเพื่อเขาเป็นพิเศษ……
เถ้าแก่ภัตตาคารเซียนเหอตกใจจนมึนงงไปแล้ว ทั่วทั้งร่างเย็นเยียบหนาวสั่นดั่งตกสู่บ่อน้ำแข็ง ในภัตตาคารของตนมีบุคคลสำคัญอยู่ เหตุใดเขาถึงไม่รู้เลยเล่า?
“ขึ้นมาเถิด”