กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หานจินหลงตั้งใจสัมผัสรับรู้กลิ่นอายของลู่ฉางเซิง ค้นพบว่าเป็นเผ่ามนุษย์อย่างแท้จริง
ในที่สุดเขาก็วางใจลงได้เสียที
ขอเพียงมิใช่ต่างเผ่าพันธุ์ที่ลอบแทรกซึมเข้ามาในเผ่ามนุษย์ของพวกเขาก็พอ ทว่าช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก คนผู้นี้ ไม่เคยพบเห็นมาก่อนอย่างแท้จริง……
“หึ ๆ สหายเต๋า แซ่หานเพียงอยากทำความรู้จักกับเจ้า เมื่อครู่นี้ยังมิทันได้รับความเห็นชอบก็นั่งประจำที่ไปแล้ว ช่างเสียมารยาทยิ่ง เอาเช่นนี้เป็นไร สุรามื้อนี้แซ่หานขอเลี้ยงเอง!” หานจินหลงกล่าวพลางยิ้มตาหยี
ขณะเดียวกันหานจินหลงก็แอบทอดถอนใจอยู่ภายใน ดีที่การมาครั้งนี้เป็นตัวเขา……
หากเปลี่ยนเป็นเหยียนเจวี๋ยอี้ผู้เย็นชาดุจน้ำแข็งมา ผู้บำเพ็ญอาภรณ์ครามผู้นี้ในวันนี้คงไม่พ้นถูกเหยียนเจวี๋ยอี้ทุบตีจนมีสภาพเช่นไรก็มิอาจรู้ได้