ตอนที่ 343 ราชันกงล้อทอง

ข่งเจิ้นเห็นแสงสีฟ้าที่วาบขึ้นในดวงตาของชายหนุ่ม แววตาของเขาเลือนรางไปชั่วขณะหนึ่งก่อน จากนั้นจึงค้อมกายกล่าวอย่างนอบน้อมว่า "ขอรับ"

จากนั้นก็ยืดกายขึ้น ก้าวหนึ่งเหยียบอากาศหายไป จากไปจากลานกว้างอย่างเฉียบขาดหมดจด

“……”

ลานกว้างเงียบกริบ เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก

เหล่าผู้บำเพ็ญนับทีละคนล้วนแข็งค้างอยู่กับที่ สีหน้าเหม่อลอย

เกิ...เกิดขึ้นอะไรขึ้น?

พวกเขาสามารถสาบานได้เลยว่า ชั่วชีวิตนี้ไม่เคยพบเจอเรื่องที่เหลวไหลพรรค์นี้มาก่อน

ยามนี้ต่อให้เป็นโหมวฝานสีหน้าก็ยังแข็งค้าง ภายในใจของเขามีแต่ความงุนงง

จากท่าทีของข่งเจิ้นเมื่อครู่นี้ เขาสามารถแน่ใจได้ว่า ข่งเจิ้นไม่รู้จักผู้บำเพ็ญอาภรณ์ครามผู้นี้

พิกลพิการก็ตรงนี้นี่เอง