ตอนที่ 305 ให้โอกาสแล้วกลับใช้ไม่เป็น

ลานกว้างจวนเจ้าเมือง เงียบกริบ

ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าอันกะทันหันนี้ทำให้ทุกคนมึนงงไปโดยตรงอย่างเห็นได้ชัด

อะ...อัจฉริยะฟ้าประทานระดับจักรพรรดิเซียน? ผีอะไรกัน?

ที่ยิ่งทำให้ทุกคนรู้สึกหวาดกลัวก็คือ พวกเขายังมองไม่ชัดด้วยซ้ำ ก็เห็นเจ้าศาลามารโลหิตกระเด็นถอยหลังออกไปแล้ว

หลิวถู ฟู่เหลียงไฉ หลิวชิงทั้งสามคนปากอ้ากว้าง ตาค้างอ้าปากหวอ พวกเขาค้นพบว่าตนเองยังคงประเมินท่านผู้อาวุโสอาภรณ์ครามต่ำเกินไป

ระดับสุริยเทพระยะปลายอะไรกัน…… ล้วนหลอกลวงทั้งเพ!

จะมีระดับสุริยเทพระยะปลายที่ไหนสามารถซัดระดับขุมทรัพย์เทพระยะกลางกระเด็นด้วยกระบวนท่าเดียวได้?

"แค่ก ๆ ๆ……"

เจ้าศาลามารโลหิตตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นอย่างสั่นเทิ้ม แววตาเคร่งขรึมถึงขีดสุดจ้องมองบุคคลลึกลับอาภรณ์สีครามเบื้องหน้า!