กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“คารวะท่านเจ้าเมือง!”
ต้วนจิ่วสยงปรากฏตัว บรรดาอัจฉริยะฟ้าประทานทั่วทั้งสถานที่ต่างลุกขึ้นคำนับ
ทว่าลู่ฉางเซิงยังคงเอาแต่สนใจตนเอง นั่งดื่มชาอยู่เช่นเดิม ยังดีที่เพราะเขาเป็นอัจฉริยะฟ้าประทานระดับจักรพรรดิเซียน ที่นั่งจึงค่อนข้างอยู่ห่างออกไป เบื้องหน้ายังมีพวกฟู่ซืออวี่สามคนคอยบังไว้ จึงไม่มีใครสังเกตเห็น
ทั่วทั้งสถานที่ มีเพียงหางตาของเสวี่ยเยาเยว่ที่จับจ้องอยู่บนร่างของลู่ฉางเซิงตลอดเวลา
“หึ ๆ เจ้าเมืองต้วน ไม่ได้พบกันผ่านไประยะหนึ่งแล้ว ความองอาจบุรุษยังคงองอาจดังเดิมนะ”
เวลานี้ เจ้าศาลามารโลหิตที่นั่งตัวตรงอยู่บนลานกว้างก็เอ่ยขึ้นกล่าวพลางหัวเราะ