ตอนที่ 295 เสวี่ยเยาเยว่

เมื่อได้ยินดังนั้น

พวกฟู่ซืออวี่ทั้งสามคนต่างประหลาดใจขณะมองดูจันทราโลหิต พร้อมทั้งยังคงระแวดระวังตัว

ดวงตาของจันทราโลหิตวูบหนึ่ง ละทัศนวิสัยออกจากหน้ากากสำริดนั้น แล้วเอ่ยถามแผ่วเบา "สหายเต๋าแซ่อะไรหรือ?"

พวกฟู่ซืออวี่ทั้งสามคนปิดปากเงียบ ย่อมรู้ดีว่าจันทราโลหิตถามท่านผู้อาวุโสอาภรณ์คราม ไม่ใช่อย่างแน่นอนที่จะถามกุ้งฝอยตัวเล็ก ๆ อย่างพวกเขาสามคน

"ลู่" ลู่ฉางเซิงเปิดปาก

"ลู่……" จันทราโลหิตพึมพำคำหนึ่ง ขยับเข้าใกล้ลู่ฉางเซิงหนึ่งก้าว ประสานมือคารวะ "สหายเต๋าลู่ตบะลึกล้ำ จันทราโลหิตจึงอยากมาแสวงหาความร่วมมือ?"

ลู่ฉางเซิงมองจันทราโลหิตด้วยแววตาอย่างไร้สาเหตุ ครู่หนึ่ง พลันยิ้มอย่างเบิกบาน "ย่อมได้อยู่แล้ว"

จันทราโลหิตชะงักไป คำตอบของอาภรณ์สีครามค่อนข้างเกินความคาดหมายของนางไปบ้าง