กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ซวบ ซวบ ซวบ!”
ปราณกระบี่สีน้ำเงินเข้มยังคงเป็นเช่นเคย คล้ายสามารถสลายจนสิ้นสรรพสิ่งในโลกหล้า
โอวหยางจุ้ยลนลานแล้ว ลนลานโดยสิ้นเชิง!
ยามนี้ตัวเขา ถูกปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวตรึงไว้แน่นหนา!
“ใคร! เป็นใครกัน! สรุปแล้วเป็นผู้ใดกันแน่!!!”
โอวหยางจุ้ยจ้องเขม็งไปยังปราณกระบี่ คำรามแหบพร่าออกมา
ทว่าห้วงมิตินี้ในเวลานี้กลับเงียบสงัดยิ่งนัก มีเพียงเสียงคำรามแหบพร่าของเขาและเสียงครวญกระบี่ที่ฉีกกระชากแก้วหู
ผู้คนล้วนเหม่อลอยไปนานแล้ว สมองว่างเปล่า
ในใจของโอวหยางจุ้ยปั่นป่วนอย่างยิ่ง เขาโคจรพลังปฐมขึ้นอย่างฉับพลัน สุริยันเจิดจรัสสองดวงด้านหลังยิ่งทวีความร้อนระอุเจิดจ้าบาดตา!
เขาดูออกตั้งแต่ตอนที่ปราณกระบี่เมื่อครู่นี้ผ่าเปิดคลื่นปราณร้อนระอุของเขาได้อย่างง่ายดายแล้วว่า