เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฟู่ซืออวี่ได้สติกลับคืนจากอาการยืนนิ่งตะลึง นางถอยหลังครึ่งก้าว ในมือพลันปรากฏกระบี่เล่มหนึ่ง
เบื้องหลัง ฟู่เทาและคนอื่น ๆ ต่างก็สั่งสมพลังพร้อมลงมือ สีหน้าซีดขาว ประหนึ่งเผชิญศัตรูใหญ่!
คนทั้งสองนี้สามารถปรากฏตัวขึ้นเบื้องหลังพวกเขาได้อย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง แม้แต่ฟู่ซืออวี่ก็ยังมิอาจสังเกตพบ
ย่อมเพียงพอที่จะบ่งบอกทุกสิ่งแล้ว!
ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งกว่าพวกเขานัก!
ดวงตาภายใต้หน้ากากสำริดของลู่ฉางเซิงไหววูบไปชั่วครู่ ก่อนจะกล่าวเบา ๆ ว่า "พวกเจ้าอย่าได้ประหม่าไป พวกเรามิได้มีเจตนาร้าย"
น้ำเสียงเปี่ยมด้วยเสน่ห์ อ่อนโยนดุจหยก ฟังดูก็รู้ได้ว่าไม่มีเจตนาร้ายอย่างแท้จริง
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างผ่อนลมหายใจเล็กน้อยในใจ ทว่าท่าทีป้องกันยังคงมิได้ผ่อนคลายลง
ฟู่ซืออวี่เหลือบมองหลี่ซูเหยียนแวบหนึ่ง จากนั้นจึงเบนทัศนวิสัยมาจับจ้องที่ลู่ฉางเซิง