เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“อืม”
ลู่ฉางเซิงพยักหน้า มิได้ปฏิเสธ
แม้สิ่งของข้างในนั้นจะไร้ประโยชน์ต่อเขา ทว่าหากไม่รับไว้ จักรพรรดิเทพอิ่นเหยาผู้นี้คงนอนหลับไม่สงบสุขไปตลอดเป็นแน่
เช่นนั้นก็ฝืนใจรับไว้เสียหน่อยเถิด
“ขอบพระคุณท่านผู้อาวุโสลู่!!”
เมื่อเห็นดังนั้น อิ้นเหยาก็ยินดีปรีดายิ่งนัก ดีใจราวกับเด็กคนหนึ่ง
ในขณะเดียวกันจิตใจก็วางใจโดยสิ้นเชิง การที่ท่านผู้อาวุโสลู่ยอมรับของขวัญ ย่อมเป็นตัวแทนว่าหลังจากนี้เพียงแค่ตนเองประพฤติตัวอย่างซื่อตรงเจียมตน ท่านผู้อาวุโสลู่ก็น่าจะไม่มาหาเรื่องแล้ว
ด้านข้าง สิงเทียนและเหล่าผู้พิทักษ์กับพวกหยวนหยางชิวต่างพูดไม่ออกอยู่ภายในใจ
เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกที่มีการมอบของขวัญแล้วยังกล่าวขอบคุณแถมให้อีก…… ซ้ำคนผู้นี้ยังเป็นจักรพรรดิเทพผู้วางตนเหนือผู้อื่น
ช่างมีชีวิตอยู่ยาวนานจนได้เห็นเรื่องพรรค์นี้จริง ๆ