เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เย่อู๋เทียนและกวนหนิงต่างจับจ้องกันแวบหนึ่ง ก่อนจะนั่งลงอย่างดูแคลนกันไปคนละทาง
โต๊ะเก้าอี้ที่แตกสลายเหล่านั้นถูกบรรดาพระสงฆ์จัดการไปนานแล้ว สถานที่จัดงานฟื้นคืนสู่ระเบียบเดิมดังก่อนหน้า
“อารามเต๋าเทียนเหยี่ยน มาถึง!”
ทันใดนั้น เสียงส่งรายงานสายหนึ่งก็ดังแว่วมาจากโลกภายนอก
ทั่วทั้งสถานที่จัดงานพลันเงียบสงบลง ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างลุกขึ้นยืนอีกครา!
ในดวงตาของผู้บำเพ็ญพุทธะและผู้บำเพ็ญมรรคจำนวนมากพลันปรากฏประกายแสงอันร้อนแรงขึ้นมาอย่างฉับพลัน!
ครั้นแล้ว จางเซิ่งซวีก็พาไปด้วยบุตรมรรคาทั้งสิบสองก้าวเข้าสู่สถานที่จัดงาน
ทุกหนแห่งที่พวกเขาย่างกรายผ่าน ไม่ว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญที่มาร่วมพิธีหรือบุคคลระดับสูงของขุมอำนาจระยะสูงสุด ต่างก็ค้อมกายคำนับ ชั่วพริบตานั้นเสียงกล่าวขานด้วยความเคารพในสถานที่จัดงานก็ดังระงมขึ้นสลับกันไปมา
“คารวะมรรคาจารย์”
“พวกข้าขอกราบคารวะมรรคาจารย์”