กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ร่างของซูเหลียนอีสั่นสะท้าน เงยหน้าขึ้นมองเสี่ยวถงอย่างยากลำบาก
ลู่ฉางเซิงพยักหน้า มองไปยังถงซิน "เจ้าพาเสี่ยวถงไปจัดการดูแลสวนสมุนไพรที่ลานหลัง"
"ขอรับ"
ถงซินรีบขานรับ ส่งสัญญาณทางสายตามุ่งไปยังเสี่ยวถงคราหนึ่ง
เสี่ยวถงพยักหน้าเงียบงัน ค้อมกายให้ลู่ฉางเซิง จากนั้นมองซูเหลียนอีแวบหนึ่ง สุดท้ายจึงมุ่งไปยังสวนร้อยสมุนไพร
ในชั่วพริบตาที่เงาร่างของถงซินและเสี่ยวถงหายลับไป ลู่ฉางเซิงก็กล่าวอย่างเรียบเฉย
"ฆ่าเสีย"
ยามนี้ซูเหลียนอีกลับมิได้ร้องขอชีวิตอีก มุมปากห้อยอยู่รอยหัวเราะอย่างโง่งม สงบนิ่งเป็นยิ่งนัก
หยวนหยางชิวรู้ดีว่าท่านผู้อาวุโสกำลังพูดกับตน จึงก้าวขึ้นหน้าค้อมกาย "ขอรับ"
เพียงแต่เขามีความลังเลสงสัยอยู่บ้าง ไม่รู้ว่าท่านผู้อาวุโสอยากให้ซูเหลียนอีตายเช่นไร……