ตอนที่ 227 ไม่เป็นไร มีข้าอยู่

วันรุ่งขึ้น

ข่าวการปรากฏขึ้นของโรงหมอฉางเซิงก็แพร่สะพัดไปทั่วตลาดอันคึกคัก

"เฮ้ จางแก่ ได้ยินหรือไม่ ทางตรอกตะวันตกเฉียงใต้ในตำบลเรากลับกลายเป็นเปิดโรงหมอขึ้นมาแห่งหนึ่งแล้ว"

"นี่ไม่ดีหรอกหรือ ตำบลเยียนอวี่ของพวกเราตั้งอยู่ห่างไกล ไม่มีหมอคนไหนยินดีมาที่นี่ ยามปกติราษฎรล้มป่วยทีก็ต้องวิ่งไปถึงเมืองตำบลอื่นมาไกลมาก เรื่องเมื่อปีก่อนเจ้าลืมไปแล้วหรือ เด็กน้อยตระกูลหลี่เป็นไข้หวัดจากลมหนาวอย่างรุนแรง ระหว่างทางที่ส่งตัวไปยังเมืองตำบลอื่นก็ทนไม่ไหวแล้ว เฮ้อ"

"นั่นสิ เด็กน้อยตระกูลหลี่ช่างน่าเสียดายจริง ๆ หมอโรงหมอนี้จิตใจดีแท้ ๆ มาเปิดโรงหมอที่ซอกมุมอย่างตำบลเยียนอวี่ของพวกเราจะหาเงินได้สักกี่อีแปะ? คิดว่าเขาก็คงรู้อยู่แก่ใจ"