เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เผิงฟางตกใจจนสะดุ้งเฮือกขึ้นมาทันใด
สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากแดงเป็นขาว ริมฝีปากสั่นระริก อยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่กล้า
หางตาของซูเฉียงเหอทั้งสี่คนเหลือบมองท่าทางของเผิงฟางที่ตกใจจนวิญญาณแทบหลุดลอย ในใจก็แอบสะใจ
หึ เจ้ามีฐานะสูงและอำนาจมาก ไม่ว่าจะตำแหน่งหน้าที่หรือพลังอำนาจก็ล้วนแข็งแกร่งกว่าพวกเรา พวกเราไม่มีปัญญาทำอะไรเจ้า พวกเรายอมรับ แต่ว่าเจ้าสำนักทำได้นี่
ทว่าทั้งสี่คนทำได้เพียงแอบสะใจในใจ ไม่อาจแสดงออกทางสีหน้า หากแสดงออกทางสีหน้าแล้วผู้อาวุโสใหญ่สังเกตพบ ย่อมไม่พ้นถูกกลั่นแกล้งเอาคืนในภายหน้า
ลู่ฉางเซิงกล่าวเบา ๆ ว่า “หลายปีมานี้ คิดว่าข้าไม่รู้เลยหรือ เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ เพียงแต่ข้าไม่อยากยุ่ง ช่างเถิด”
เผิงฟางตัวสั่นงันงก เหงื่อเย็นผุดซึมเต็มหน้าผาก เขารู้สึกว่าชีวิตของตนเองพลันลอยละล่องไม่มั่นคงขึ้นมาเสียแล้ว