เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฝูหมิงเหยียนขมวดคิ้ว ไม่ค่อยเข้าใจความหมายของเผิงฟางอยู่บ้าง
จึงประสานมือคารวะเอ่ยถามว่า "เจ้าสำนักเซียวเหยา วาจานี้หมายความว่าอย่างไร?"
บรรดาผู้คนสำนักเซียวเหยา: "……"
เผิงฟางสีหน้าเปลี่ยน เขาสัมผัสได้ถึงสายตาแปลกประหลาดของเหล่าผู้อาวุโสและศิษย์สำนักเซียวเหยาด้านหลัง ในใจไม่อาจสงบลงได้อีกต่อไป เขารีบกระแอมกล่าวว่า "เจ้าอย่าได้พูดจาส่งเดช ข้าคือผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักเซียวเหยา ส่วนท่านเจ้าสำนักมิได้อยู่ที่นี่"
ฝูหมิงเหยียน: "……"
พวกเหลยอวี่ทั้งสี่คน: "……"
ทั่วทั้งสถานที่เงียบสงบลงอีกครา สายตานับไม่ถ้วนเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
จากการข่มขวัญเมื่อครู่นี้ของผู้อาวุโสสำนักเซียวเหยาผู้อยู่ลำดับท้ายสุด พวกเขาไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเจ้าอ้วนที่เป็นผู้นำคนนี้จะแข็งแกร่งปานใด
ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าคือ เขากลับกลายเป็นมิใช่เจ้าสำนัก?