เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อวาจาอหังการของจู้ซิงชิวสิ้นสุดลง
ทั่วทั้งสถานที่ก็เงียบสงัดโดยสิ้นเชิง
บรรดาผู้บำเพ็ญเข้าใจได้ในชั่วพริบตาทันทีว่าแรงกดดันน่าสะพรึงกลัวที่ผ่านไปในชั่วพริบตาเมื่อครู่นี้เป็นเขาที่ปลดปล่อยออกมา……
ขณะที่พวกเขากำลังอกสั่นขวัญแขวน ต่างก็พากันคาดเดาว่าชายชราผู้นี้เป็นผู้อาวุโสท่านใดของสำนักเซียวเหยา หรือว่าจะเป็นเจ้าสำนักกันแน่?
ก็แรงกดดันนั่นมัน……
หลังจากจู้ซิงชิวเหลือบมองไช่ซวี่และหวงปินแวบหนึ่ง จากนั้นจึงมองลงมาจากที่สูงกวาดตามองทุกคนพลางเอ่ยเรียบ ๆ ว่า "พวกเจ้าคนที่การทดสอบล้มเหลว จงรีบจากไปโดยเร็ว อย่าได้มาเกะกะพื้นที่"
ศิษย์สำนักเซียวเหยาจำนวนไม่น้อยในพื้นที่โดยรอบเมื่อได้ยินดังนั้น ก็เริ่มกวาดล้างพื้นที่ด้วยสีหน้าเย็นชาในทันที
เดิมทีพวกเขาก็เป็นคนจากสถานที่อย่างดินแดนปีศาจทมิฬอยู่แล้ว จิตใจย่อมไม่เหมือนคนทั่วไปตามธรรมชาติ