ตอนที่ 192 ความหอมอาจมาช้า

“เสี่ยวเฮยน้อย อาปิน พวกเจ้าสองคนเดี๋ยวก่อน! ป้ายศิษย์ที่บริเวณเอวของพวกเจ้านั่นหรือว่าจะเป็น……?”

ในเวลานั้นเอง มีผู้บำเพ็ญที่รู้จักไช่ซวี่และหวงปินร้องเรียกขึ้นมา

บรรยากาศเงียบสงบลงไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด เหล่าผู้บำเพ็ญต่างมีแววตาวูบไหวขณะจ้องมองมา

ไช่ซวี่ทั้งสองคนเลิกคิ้วขึ้น มุมปากอดไม่ได้ที่จะกระตุกยิ้มเบี้ยว

ดูท่าแล้ว... ป้ายศิษย์ตรงบริเวณเอวของตนก็ยังคงถูกค้นพบจนได้สินะ…… บัดซบ ทั้งที่ซ่อนไว้อย่างดีขนาดนี้แล้วแท้ ๆ ช่างคิดจะถ่อมตนยากเย็นเสียจริง

หางตาของไช่ซวี่และหวงปินสบตากัน ทั้งสองพลันหันหลังกลับอย่างฉับพลัน!!

ไช่ซวี่: “ในเมื่อพวกเจ้าถามด้วยความจริงใจ!”

หวงปิน: “พวกเราก็จะแสดงเมตตาอย่างยิ่งบอกให้พวกเจ้ารู้!”

ไช่ซวี่: “เดิมทีพวกเราอยากจะถ่อมตน!”

หวงปิน: “แต่พวกเจ้ากลับไม่ยินยอม!”