เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตลอดทาง
ไช่ซวี่กับหวงปินมองดูบรรดาศิษย์ที่ผ่านทางมาประปรายเป็นกลุ่มเล็กต่างพากันเข้ามาทักทายถงซิน ในใจพลางอิจฉาและเข้าใจขึ้นมาพร้อมกัน ดูท่าศิษย์พี่ถงซินผู้นี้ต่อให้เป็นศิษย์ ก็ต้องเป็นศิษย์ที่ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง
ยามนี้ มีหญิงงามผมขาวนางหนึ่งเดินตรงเข้ามา ไช่ซวี่กับหวงปินถึงกับมองตาค้างอ้าปากหวอ น้ำลายไหลย้อยลงพื้น
พวกเขาไม่นึกเลยว่าภายในสำนักเซียวเหยากลับกลายเป็นยังมีศิษย์พี่หญิงที่งดงามถึงเพียงนี้อยู่ด้วย
จั่วชีหร่านมุ่งไปยังถงซินคารวะ จากนั้นเหลือบมองไช่ซวี่กับหวงปินแวบหนึ่ง เอ่ยถามอย่างสงสัยว่า "ศิษย์พี่ถง พวกเราเริ่มรับศิษย์ตั้งแต่เมื่อใดกันหรือ"
ถงซินกล่าวพลางหัวเราะว่า "ยังหรอก ข้าเห็นว่าสองคนนี้เป็นผู้มีความสามารถ จึงเลื่อนให้เร็วขึ้นพาพวกเขามาทำความคุ้นเคยกับสำนักเซียวเหยาของพวกเราก่อน"
จั่วชีหร่านประหลาดใจเล็กน้อย กวาดตามองไช่ซวี่กับหวงปินรอบหนึ่ง