เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ดินแดนปีศาจทมิฬ เมืองมารทมิฬ
ภายในโถงเจ้าดินแดน
ลู่ฉางเซิงเดินตามสิงเทียนมุ่งไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง
ฝีเท้าของสิงเทียนค่อนข้างรีบร้อน มองออกได้ถึงความร้อนรนในใจของเขา
ลู่ฉางเซิงเสแสร้งทำเป็นยิ้มถาม "บุตรสาวของท่านชื่ออะไรหรือ"
ฝีเท้าของสิงเทียนชะลอลงฉับพลัน จิตสำนึกได้ว่าตนเองเสียกิริยาไปแล้ว จากนั้นจึงค้อมกายลงเล็กน้อยกล่าวพลางหัวเราะ "ท่านผู้อาวุโสลู่ นางใช้แซ่ตามท่านแม่ของนาง เรียกขานว่าเหอซีถงขอรับ"
ลู่ฉางเซิงผงกศีรษะเล็กน้อย มิได้เอ่ยสิ่งอื่นใดอีก
มินาน ทั้งสองก็มาถึงตำหนักบรรทมแห่งหนึ่ง
ลู่ฉางเซิงกวาดตามองตำหนักบรรทมรอบหนึ่ง มันถูกสิงเทียนลงผนึกไว้ชั้นหนึ่ง ไม่ยอมกล่าวอย่างอื่นเลย ความแข็งแกร่งของผนึกนี้ไม่ธรรมดา อย่างน้อยในรอยสวรรค์ ก็น่าจะไม่มีผู้ใดทำลายเปิดออกได้
แน่นอนว่า ย่อมยกเว้นเขา