กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปทีละหนึ่งลมหายใจ ในที่สุดท้องฟ้ายามราตรีก็ผุดขึ้นแสงขาวก่อนรุ่งขึ้นมา
รอยแตกร้าวที่พาดผ่านบนนภานั้นก็ค่อย ๆ กลายเป็นชัดเจนยิ่งขึ้นเช่นกัน
ด้านนอกร้านสุราฉางเซิง ผู้คนที่นั่งขัดสมาธิเข้าแถวอยู่บนพื้นต่างจิตวิญญาณฮึกเหิมขึ้น ฟ้าในที่สุดก็ใกล้จะสว่างแล้ว!
คนบางส่วนที่เข้าแถวอยู่ด้านหน้าพอมองไปยังด้านหลังขบวน ก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเย็นยะเยือก!
เห็นเพียงรายหัวที่ไหวระริกหนาแน่นยั้วเยี้ย นี่เกรงว่าจะไม่ต่ำกว่าหลักหมื่นแล้ว……
ถึงขั้นที่ขบวนดูเหมือนยังคงขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ……
ผู้คนเนืองแน่นดุจขุนเขาทะเลเช่นนี้ ร้านสุราฉางเซิงรับรองไม่ไหวในช่วงเวลาสั้นโดยแท้จริง
ทว่าพวกเขาทั้งหมดต่างรู้ดี ขอเพียงต่อแถวติด ยึดครองตำแหน่งไว้ไม่ขยับ ช้าเร็วก็ต้องเวียนมาถึงตน