กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“อยู่ที่นี่ ธรรมเนียมของข้า ก็คือธรรมเนียม”
ลู่ฉางเซิงกล่าวจบก็หันหลังกลับมุ่งไปยังในร้านสุรา พลางเอ่ยว่า “ผู้ใดจะดื่มสุราก็จงเข้าแถว ผู้ใดไม่ดื่มก็จงจากไป”
ครั้นลู่ฉางเซิงหายลับไป แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวระหว่างฟ้าดินก็พลันหายวับไป
อึก อึก……
ฟู่ว!
ชั่วพริบตานั้น เสียงกลืนน้ำลายและหอบหายใจก็ดังระงมขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย
เมื่อทุกคนนึกถึงเรื่องราวเมื่อครู่นี้ ในใจต่างเคร่งขรึมและหวาดกลัวภายหลังยิ่งนัก!
เกือบไปแล้วประมาทไปแล้ว เป็นดังที่คาด ผู้ที่กล้ามายังดินแดนปีศาจทมิฬแห่งนี้จะมีผู้ใดเป็นตัวละครธรรมดาสามัญได้……
อีกทั้งเถ้าแก่ของร้านสุราฉางเซิงแห่งนี้ ย่อมต้องเป็นผู้เหี้ยมโหดในหมู่ผู้เหี้ยมโหดอย่างแน่นอน!
นับแต่วันนี้เป็นต้นไป