ตอนที่ 148 ประตูเรือนเปิด

มุมห่างไกลแห่งหนึ่งของตำบลชิงเสวียน

แต่ก่อนที่แห่งนี้แทบไม่มีผู้คนสัญจร ทว่าวันนี้กลับอึกทึกวุ่นวายเป็นพิเศษ

ผู้คนล้อมสามชั้นในสามชั้นนอก แววตาส่วนใหญ่กวาดตามองร้านสุราทั่วไปสามัญเบื้องหน้าอย่างหยอกเย้า

ร้านสุรามีสองชั้น ธรรมดาสามัญไม่แตกต่างจากร้านสุราทั่วไปแม้แต่น้อย ด้านนอกร้านมีลานบ้านที่ล้อมด้วยรั้วกั้น พื้นที่นับว่าค่อนข้างกว้างขวาง ภายในมีทั้งดอกไม้ ใบหญ้า และสระน้ำ

ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาผู้คนมากที่สุดคือป้ายที่แขวนห้อยอยู่บนประตูใหญ่ปากลานที่ปิดสนิท ด้านบนสลักอักษรขนาดใหญ่พลิ้วไหวดุจมังกรหงส์สี่ตัวว่า ‘ร้านสุราฉางเซิง’

ผู้คนมากมายเงยหน้ามองป้ายอย่างดูแคลนพลางชี้นิ้ววิพากษ์วิจารณ์ กระสับกระส่ายพร้อมลงมือ