เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ดินแดนหล่างดินแดนสวรรค์
นิมิตทั้งหลายหายไปจนสิ้น
ฉากราววันสิ้นโลกเมื่อครู่นี้ดูราวกับนิมิตลวงตา
แต่ทุกคนล้วนรู้ นั่นเกิดขึ้นจริง เป็นสิ่งที่พวกเขาเห็นกับตาตนเอง
จักรพรรดิเซียนฉางเซิงใช้หมัดเดียวก็โจมตีสังหารเผ่ามารอเวจีอันน่าสะพรึงกลัวจนสิ้นทั้งหมดเสียแล้ว……
ที่แห่งนี้เงียบสงัดไร้เสียง ทุกคนจับจ้องลู่ฉางเซิง
หุนขุยได้สติกลับคืน มาถึงเบื้องหน้าลู่ฉางเซิง มองเขาอย่างนอบน้อมแวบหนึ่ง กล่าวว่า “จักรพรรดิเซียนฉางเซิง ในเมื่อเรื่องราวจบสิ้น ณ ที่แห่งนี้แล้ว หุนขุยก็จะจากไปก่อน”
ลู่ฉางเซิงกล่าวพลางหัวเราะเบา ๆ ว่า “คราวนี้รบกวนเจ้าแล้ว”
หุนขุยใต้ชุดคลุมสีดำส่ายหน้าหัวเราะ “จักรพรรดิเซียนฉางเซิงพูดอะไรอย่างนั้น หุนขุยก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย แล้วพบกันใหม่”
กล่าวจบ ก็ค้อมกายคารวะหนึ่งครั้ง หายไปกลางสถานที่