กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลู่ฉางเซิงขมวดเล็กน้อย เขามองโลกเบื้องหน้าด้วยสายตาเย็นชาวูบหนึ่ง จำต้องยอมแพ้ไปชั่วคราว จากนั้นจึงหันหลังกลับพลันหายไปในทันที
"หวังว่าพวกเฒ่าเต่าจะประคองจนถึงตอนที่ข้าย้อนกลับไปนะ"
………
โลกเซียนทักษิณ ดินแดนหล่างดินแดนสวรรค์ เมืองทราย
หึ่ง ๆ หึ่ง!
ในตอนที่เผ่ามารอเวจีดุจกระแสน้ำเชี่ยวกรากกำลังจะเข้าสู่กำแพงพิภพ กำแพงพิทักษ์ดุจหล่อหลอมด้วยทองคำสายหนึ่งพลันเปล่งประกายแสงทองแสบตาปรากฏขึ้นมาอย่างฉับพลัน!
ขวางกั้นอยู่ตรงกลางอย่างไม่ยอมจำนน ตัดขาดโดยสิ้นเชิงโลกเซียนทักษิณและเผ่ามารอเวจีออกจากกัน!!
ฟู่ว~
เมื่อเห็นดังนั้น ลมหายใจที่ค้างคาของทุกคนก็ผ่อนลงโดยฉับพลัน เส้นประสาทผ่อนคลายลงเล็กน้อย สมกับเป็นจักรพรรดิเซียนหยินหยาง ย่อมมีวิธีการอยู่แล้ว