ตอนที่ 124 ความเคลื่อนไหวจากทุกฝ่าย ลมฝนใกล้มา

"ศะ...ศิษย์พี่ไห่ ท่านเจ้าสำนักกับพวกผู้อาวุโสว่าอย่างไรบ้าง?"

กู่เฮ่อหลินเอ่ยถามอย่างประหม่า

ไห่ตงไม่ได้พูดอะไร ทว่าอู่เช่อกลับกล่าวอย่างผิดหวังว่า "เดิมทีท่านเจ้าสำนักกับพวกผู้อาวุโสคิดจะอพยพ แต่ได้ยินมาว่ามียอดฝีมือนับไม่ถ้วนเร่งเดินทางไปช่วยเหลือ จึงยกเลิกความคิดนั้นไปชั่วคราว"

ไห่ตงพยักหน้า

เมื่อได้ยินดังนั้นกู่เฮ่อหลินจึงผ่อนลมหายใจเฮือกหนึ่งอย่างโล่งอกเล็กน้อย "เช่นนั้นก็ดีแล้ว"

อู่เช่อและไห่ตงสบตากันด้วยความประหลาดใจ หันไปมองกู่เฮ่อหลินแล้วถามว่า "ศิษย์น้องกู่คำพูดนี้หมายความว่าอย่างไร? อพยพไม่ดีกว่าหรือ? อยู่ในดินแดนหล่างดินแดนสวรรค์อันเป็นชายแดนห่างไกลเช่นนี้อันตรายเกินไปแล้ว"

กู่เฮ่อหลินส่ายหน้าพลางถอนใจ "พวกเราอพยพได้ แต่พวกราษฎรอพยพไม่ได้ พวกเขาจะทำอย่างไร ล้วนเป็นผู้บริสุทธิ์ทั้งนั้นนะ"

เอ๊ะ?

อู่เช่อและไห่ตงต่างอึ้งงัน พวกเขาคิดไม่ถึงว่ากู่เฮ่อหลินกลับเป็นคนที่มีคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ ผิดแผกไปจากความคิดของพวกตนอย่างสิ้นเชิง