ตอนที่ 113 ทั้งคู่มุ่งหน้าไป

บนกำแพงเมือง ลมพัดหวีดหวิว

บรรดาผู้อาวุโสศาลากลไกสวรรค์ในที่สุดก็ได้สติกลับคืน สูดลมหายใจลึกสะกดการเต้นของหัวใจ จัดสาบเสื้อให้เรียบร้อย จากนั้นจึงเดินตามหนานกงจิ่งเข้าไป

“หนานกงจิ่งนำเหล่าผู้อาวุโสศาลา……คารวะจักรพรรดิเซียนฉางเซิง”

หนานกงจิ่งก้มเอวกล่าวอย่างนอบน้อมประโยคหนึ่ง แล้วกำลังจะพาไปด้วยบรรดาผู้อาวุโสศาลากลไกสวรรค์คุกเข่าคารวะ

ลู่ฉางเซิงยิ้มบางพลางขัดจังหวะ “ไม่ต้องมากพิธี นั่งเถิด”

การเคลื่อนไหวของพวกหนานกงจิ่งชะงักไป จากนั้นวางสองมือบนเข่า นั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าลู่ฉางเซิง

บรรยากาศเงียบงันไปชั่วครู่ บรรดาผู้อาวุโสศาลากลไกสวรรค์ซึ่งมีฐานะสูงส่งมาโดยตลอด ในยามนี้ต่างก้มศีรษะลง ประหม่ายิ่งนัก