ตอนที่ 109 ผนึกน้ำแข็ง

อึก……

หลีเกอกลืนน้ำลาย

ระ ราชันเซียนนับเป็นตัวอะไรกัน... คำพูดนี้ฟังดูอวดดีเหลือเกิน

ทว่าเมื่อนึกถึงภาพเหตุการณ์ตรงหน้าที่โซ่ตรวนซึ่งกักขังตนเองมาหลายแสนปีขาดสะบั้นลงอย่างง่ายดายเมื่อครู่นี้ ในใจเขากลับสงบลงบ้างเล็กน้อย

นั่นเป็นถึงวิธีการของเจ้าตำหนักใหญ่ผู้ตรวจการณ์เชียวนะ แม้โซ่ตรวนเส้นนั้นจะผ่านเวลามาหลายแสนปี แต่หากคิดจะหักให้ขาด อย่างน้อยก็ต้องมีตบะระดับเซียนจวินเอกปฐมระยะปลายหรือไม่ก็ใกล้เคียงกันกับเจ้าตำหนักตรวจการมิใช่หรือ

ราชันเซียน……

หลีเกอมองแผ่นหลังของลู่ฉางเซิงด้วยความยำเกรง ลากไปร่างกายที่เจ็บปวดอ่อนเปลี้ยตามไปอย่างเชื่องช้า

ในขณะเดียวกัน เขาก็ทุ่มกำลังหมุนเวียนพลังแก่นเซียนภายในกายเพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ

ต่อจากนี้ เกรงว่าคงมีศึกหนักรออยู่เป็นแน่

ท่านผู้อาวุโสท่านนี้มีเจตนาดีมาช่วยเขา ไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็ไม่ได้เป็นตัวถ่วงได้!