กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ทา... ท่านอาจารย์ ท่านขับไล่ด้วยเสียงตวาดเคราะห์อัสนีไปแล้ว!!”
ถงซินและหลินต้งมองดูกู่เฮ่อหลินด้วยความตื่นตะลึง สีหน้าตกใจจนซีดขาว
ท่านอาจารย์ดุดันปานนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน
กู่เฮ่อหลินได้สติกลับคืน ใบหน้าชราพลันแดงระเรื่อ กระแอมไอคำหนึ่ง “พวกเจ้าเด็กเหลือขอสองคนนี้ บังอาจเอาแม้แต่อาจารย์มาหยอกเล่นแก้เบื่อ ไม่ได้ยินหรือว่าเมื่อครู่นี้ขานนามของท่านออกไปแล้ว?!”
“อ้อ ที่แท้ก็เป็นท่าน เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว ข้าว่าแล้วเชียว เมื่อครู่นี้ท่านอาจารย์ทำให้ข้ากับศิษย์น้องหลินต้งตกใจกลัวจริง ๆ”
ถงซินและหลินต้งพยักหน้าอย่างกระจ่างแจ้ง ดูท่าการจะหวังให้อาจารย์กลายเป็นมังกรคงไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว
“ศิษย์น้องดาบใหญ่ พวกเราไปกันเถอะ”
จากนั้น ถงซินและหลินต้งก็ลากตัวเฉินต้าเตาที่ยังงุนงงแล้วเหินบินพุ่งผ่านไป