เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ไม่นานนัก
ก็มีบุรุษวัยกลางคนสวมใส่อาภรณ์หรูหราสองคนเดินเข้ามาในโถงใหญ่
เหล่าผู้อาวุโสเห็นดังนั้นก็รีบก้มหน้าเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพ
“หึ ๆ หัวหน้าเผ่าหวงจง หัวหน้าเผ่าเฉินเหอ วันนี้ไฉนถึงมีเวลาว่างมายังเผ่าเซียนตระกูลฉู่ของข้าได้?”
แววตาของฉู่ล่างวูบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มพลางเดินเข้าไปต้อนรับ
“พอเถอะ ฉู่ล่าง ข้ากับเฉินเหอมาด้วยเหตุใดทุกคนต่างก็รู้แก่ใจดี จึงไม่ยอมกล่าวถ้อยคำตามมารยาทเหล่านั้นแล้ว” หวงจงทอดถอนใจกล่าว
เฉินเหอที่อยู่ด้านข้างเม้มริมฝีปาก สีหน้าเย็นเยียบ เห็นได้ชัดว่าเป็นคนเคร่งขรึม
เมื่อได้ยินดังนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของฉู่ล่างก็เก็บงำอย่างรวดเร็ว เขาสะบัดมือไปยังที่นั่งด้านข้างพลางกล่าวว่า “หัวหน้าเผ่าทั้งสองท่านเชิญนั่ง”
หวงจงและเฉินเหอพยักหน้าแล้วเดินไปนั่งลงด้านข้าง
บรรยากาศในโถงใหญ่อึมครึมอยู่นาน