เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ด้านนอกยอดเขาอัสนีจื่อจี๋
เมื่อเห็นหลี่หลิงและบรรดาผู้อาวุโสยอดเขาอัสนีจื่อจี๋ปรากฏตัวออกมาในที่สุด ผู้บำเพ็ญจากสำนักต่าง ๆ ที่รอคอยอยู่ด้านนอกเป็นเวลานานก็เริ่มแสดงความไม่พอใจยิ่งทวีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
"หึ ๆ สหายเต๋าทุกท่าน ไม่ทราบว่ามายังยอดเขาอัสนีจื่อจี๋ของข้ามีสิ่งใดชี้แนะหรือ?"
หลี่หลิงประสานมือคารวะพลางเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มหึ ๆ
ภาพเหตุการณ์ตรงหน้านี้ทำเอาทุกคนมึนงงไปวูบหนึ่ง ทว่าปรมาจารย์ต่างก็เงียบสงบลงไป
ปากพูดว่าไม่กลัวยอดเขาอัสนีจื่อจี๋ แต่ยามเผชิญหน้าโดยตรงกับเจ้าสำนักของอีกฝ่าย ในใจยังคงคิดว่าควรเหลือทางถอยไว้บ้าง ไม่กล้าฉีกหน้ากันจนเกินไปนัก
ไม่นานนัก ก็มีผู้บำเพ็ญระยะต้นฝ่าเคราะห์คนหนึ่งก้าวออกมา ประสานมือคารวะแล้วกล่าวด้วยเสียงขรึมว่า "สหายเต๋าหลี่ สำหรับเรื่องที่ภัยอสูรปะทุขึ้นในดินแดนบูรพาครานี้แล้วยอดเขาอัสนีจื่อจี๋กลับมิได้ลงมือ พอจะให้คำอธิบายแก่ปรมาจารย์ได้หรือไม่?"