กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ทะ...ท่าน?”
หญิงชรามองลู่ฉางเซิงแล้วพึมพำ
แม้ก่อนหน้านี้นางตาบอด ไม่เคยเห็นรูปลักษณ์ของลู่ฉางเซิง แต่กลับคุ้นเคยกับเสียงของเขายิ่งนัก
เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้าอันเหลือเชื่อเกินคาดคิดเมื่อครู่นี้ นางยิ่งมั่นใจว่าการที่ดวงตาของตนกลับมามองเห็นอย่างน่าอัศจรรย์ต้องเกี่ยวข้องกับลู่ฉางเซิง
ลู่ฉางเซิงพยักหน้าพร้อมรอยมีรอยยิ้ม “ถูกแล้ว เป็นข้าเอง”
เมื่อได้รับการยืนยัน หญิงชราก็ตื่นเต้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด นางชี้ไปยังดวงตาของตนแล้วพูดติดอ่างเล็กน้อย “ท่าน ดะ...ดวงตาของข้าเป็นเพราะ……?”
ลู่ฉางเซิงผงกศีรษะเล็กน้อย ลงมืออย่างง่ายดายสร้างเขตอาคมแล้วกล่าว “ด้านนอกสัตว์อสูรกำลังอาละวาด พวกเจ้าอยู่ในนี้ไปก่อน ถึงเวลาค่อยออกไป”