เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ยามนี้ นอกเรือนเซียวเหยาเงียบงันถึงสุดขีด!
รอจนกระทั่งสายลมแผ่วพัดผ่านวูบหนึ่ง ผู้คนถึงได้สะท้านหนาวอย่างแรง
สายตานับหมื่นรวมจุดสนใจไปยังบุรุษอาภรณ์ครามผู้นั้น
“เฮ่อ... เฮ่อหลิน ทะ... ท่านผู้อาวุโสอาภรณ์ครามท่านนี้แท้จริงแล้วคือ......?”
ผู้อาวุโสใหญ่จุ๊ปาก เอ่ยถามอย่างยากลำบาก
กู่เฮ่อหลินส่ายหน้าอย่างเชื่องช้า แม้เขาจะรู้ว่าลู่ฉางเซิงคือผู้ยิ่งใหญ่ที่มาจากโลกเซียน ทว่าก็ยังคงสะเทือนใจอยู่ดี ด้วยสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้มันเหลือเชื่อเกินคาดคิดเหลือเกิน
ในใจเขากำลังสงสัย ยอดฝีมือแห่งโลกเซียน พิกลพิการถึงเพียงนี้จริงหรือ?
หากว่าลงมือสักกระบวนท่า ใช้วิชาเซียนอันงดงามตระการตาสักหน่อย กู่เฮ่อหลินยังพอจะยอมรับได้
แต่ความจริงกลับเป็นไม่เห็นการเคลื่อนไหวหรือความผันผวนใด ผู้บำเพ็ญระดับฝ่าเคราะห์คนหนึ่งก็ถูกทำให้สลายเป็นสุญตาอย่างน่าสะพรึงกลัวไปเสียแล้ว……