เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“หากข้าก่อสงคราม ท่าน ท่านจะเข้ามายุ่งหรือไม่?”
จีไร้ปรานีเอ่ยถามด้วยเสียงแหบแห้ง
ต่อเรื่องนี้ ในใจนางก็ไม่มีความมั่นใจแม้แต่น้อย เพราะอย่างไรเสียบุรุษอาภรณ์ครามผู้นี้ก็เป็นยอดฝีมือลึกลับที่ออกมาจากสุสานเซียน ช่างพิกลพิการถึงขีดสุด
กระทั่งชีวิตของตนเองในยามนี้ จีไร้ปรานีก็ยังยากจะรับประกันได้
ลู่ฉางเซิงมองนางแวบหนึ่งอย่างมีนัยลึกซึ้ง พลันหยิบน้ำเต้าแล้วเดินมุ่งไปยังนอกร้านสุรา
“ความชำรุดเสียหายในร้านสุรา เจ้าชดใช้ อีกทั้งตัดแขนเจ้าหนึ่งข้างเพื่อเป็นการลงโทษเล็กน้อย”
ชึ่บ!
จีไร้ปรานีอ้าปากยังอยากจะกล่าวอะไรอีก แขนขวาก็พลันหลุดร่วงอย่างพิกลพิการ ตกลงไปบนพื้น……
โลหิตหลั่งไหลราวธารน้ำพุ!
ยังดีที่แรงกดดันซึ่งกดข่มอยู่บนกายสลายหายไป นางจึงรีบหมุนเวียนต้นกำเนิดมารเพื่อห้ามโลหิต