ตอนที่ 54 เติมสุราดอกท้อให้เต็ม

ลมสารทพัดหวีดหวิว

ตำบลโม่อวี้ จวนเจ้าเมือง

กู่เฮ่อหลินพาไปด้วยถงซินและหลินต้งมายังลานหลัง

พวกเขามองเงาร่างที่กำลังตกปลาอยู่ในเก๋งพักร้อนด้วยความนอบน้อม พลางเอ่ยขึ้นพร้อมกันว่า "ท่าน"

ลู่ฉางเซิงกระดกคันเบ็ดเล็กน้อย กล่าวเบา ๆ ว่า "นั่งเถิด"

"ขอรับ"

กู่เฮ่อหลินตรงไปยังโต๊ะหินด้านหลังลู่ฉางเซิงแล้วนั่งลงในทันที

ส่วนถงซินและหลินต้งยืนอยู่อย่างว่าง่ายด้านหลังกู่เฮ่อหลิน

นับตั้งแต่หลินต้งก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียน เวลาก็ล่วงเลยไปแปดปีแล้ว ยามนี้เขา ร่างกายแข็งแรงกำยำ ใบหน้าแน่วแน่ และเพราะมีรากวิญญาณอัคคีระดับสูงสุด ตบะทั่วร่างจึงมาถึงขั้นเก้าระยะสูงสุดระดับหลอมปราณ ขาดเพียงก้าวเดียวก็สามารถสร้างฐานได้แล้ว

เห็นได้ว่ารากวิญญาณอัคคีระดับสูงสุดนั้นฝืนสวรรค์เพียงใด