ตอนที่ 46 พี่ชายเป็นบุตรชายเจ้าตำบลหรือ

ในตำบลโม่อวี้

บนถนนยังมีผู้คนสัญจรไปมาขวักไขว่ตามปกติ

เหล่าพ่อค้าแผงลอยพากันถูมือพลางเป่าลมร้อน เสียงร้องเรียกลูกค้าดังเซ็งแซ่ระงมไปทั่ว

“เด็กสาว ฤดูเหมันต์หนาวเหน็บเช่นนี้ นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะมีผักซานซินมาขายด้วยรึ?”

สตรีผู้หนึ่งที่คล้องตะกร้าผักไว้ที่แขนเอ่ยขึ้นด้วยความยินดีปรีดา

เสี่ยวถงกล่าวพลางหัวเราะ “ท่านป้า นี่เป็นผักที่บ้านข้ากักตุนไว้เจ้าค่ะ เพียงแต่คนในบ้านมีน้อยกินไม่หมด เลยนำออกมาขายหาเงินทองสักหน่อย”

สตรีผู้นั้นวางตะกร้าผักลงข้างเท้า ย่อตัวลงเลือกแล้วเลือกอีกในกระบุงพลางกล่าว “ดี งั้นข้าซื้อสักสองสามต้น วันนี้โชคดีจริง ๆ พอกลับบ้านไป จะได้ทำน้ำแกงผักซานซินให้เด็กน้อยที่บ้านกิน วันที่หนาวเหน็บปานนี้ ซดลงท้องสักคำคงสบายยิ่งนัก!”

ใบหน้าของเสี่ยวถงห้อยอยู่ด้วยรอยยิ้ม เฝ้ารอสตรีผู้นั้นคัดเลือกอย่างเงียบงัน

“เอาไม่กี่ต้นนี้แหละ เท่าไรหรือ!”

สตรีผู้นั้นนำผักซานซินห้าต้นใส่ลงในตะกร้าผัก แล้วเอ่ยถามพลางหัวเราะ