ตอนที่ 42 จอมมารจีอู๋ฉิง

เมื่อได้ยินดังนั้น

ชายชราหลังค่อมหัวเราะขื่นขมพลางถอนใจ

“สหายเต๋าเจียงยกย่องเกินจริงแล้ว รอให้เคราะห์สวรรค์ปรากฏ ข้าผู้เฒ่าจะผ่านพ้นไปอย่างปลอดภัยได้หรือไม่ยังไม่อาจรู้ได้ ตอนนี้พูดถึงการทะยานขึ้นสู่เบื้องบนยังเร็วเกินไปนัก”

หากผ่านพ้นไปอย่างปลอดภัย ประตูเรือนแห่งช่องทางทะยานขึ้นสู่เบื้องบนจึงจะเปิดออก

หากผ่านพ้นไปไม่ได้ เช่นนั้นโดยพื้นฐานแล้วก็คงต้องกายดับมรรคสิ้นท่ามกลางเคราะห์สวรรค์แห่งการทะยานขึ้นสู่เบื้องบน

เส้นทางบำเพ็ญเซียนอันยาวไกล ท้ายที่สุด มีความเป็นไปได้สูงยิ่งที่จะกลายเป็นความว่างเปล่า

เมื่อได้ยินดังนั้น ชายวัยกลางคนแซ่เจียงก็แย้มยิ้ม ผู้บำเพ็ญคนอื่น ๆ ณ ที่แห่งนี้ต่างก็นิ่งเงียบเช่นกัน

การบำเพ็ญเซียนนั้นโหดร้ายถึงเพียงนี้