เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
นอกลานหลัง
กษัตริย์แห่งหลีสุ่ยถือสุราสองสามขวดถือไว้ในมือ พลางมองเข้าไปในลานบ้านอย่างระมัดระวังอย่างยิ่งยิ่ง จากนั้นจึงเอียงศีรษะบุ้ยปากมุ่งไปยังเฉินต้าเตา ส่งสัญญาณ
เฉินต้าเตาจนปัญญา กุมหมัดคารวะมุ่งไปยังลานบ้านแล้วกล่าวอย่างนอบน้อม “ท่าน ผู้น้อยและกษัตริย์ขอเข้าพบ”
“เข้ามาเถอะ”
เมื่อได้ยินเสียงอันคุ้นเคยนี้ ทั้งสองสบตากัน แล้วผ่อนลมหายใจเฮือกใหญ่
จากนั้นจึงก้าวเท้าเดินเข้าไปอย่างหวาดหวั่น
ไม่นานนัก ทั้งสองก็มองเห็นหอกยาวมารห้วงลึกที่ลอยอยู่กลางอากาศ รูม่านตาหดวูบลงอย่างรุนแรง รู้สึกได้ทันทีว่าร่างกายเย็นวาบ
แววตาก็เริ่มพร่ามัว จวนเจียนจะจมลึกอยู่ภายในได้ทุกเมื่อ
ในใจของทั้งสองบังเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น พวกเขาควบคุมไม่อยู่ที่จะมองหอกยาวเล่มนั้น ทว่าจิตสำนึกกลับมิอาจควบคุมได้ด้วยตนเอง