ตอนที่ 10 เจ้าอยากบำเพ็ญเซียนหรือไม่

เก๋งพักร้อนตกอยู่ในความเงียบสงบ

เฉินต้าเตาและพ่อบ้านคุกเข่าอยู่บนพื้น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย

เนิ่นนานทีเดียวกว่าเฉินต้าเตาจะกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง "ผู้น้อยทราบดี เรื่องในตำบลไม่เกี่ยวข้องกับท่าน ท่านจะยื่นมือเข้าช่วยหรือไม่ย่อมขึ้นอยู่กับอารมณ์ของท่านทั้งสิ้น เพียงแต่... เพียงแต่ราษฎรในตำบล……"

ลู่ฉางเซิงมองดูท้องฟ้ายามราตรีพลางเอ่ยขึ้นกะทันหัน "เจ้าอยากบำเพ็ญเซียนหรือไม่"

เฉินต้าเตาชะงักงันไป ตามมาด้วยความยินดีล้นพ้น "อยากขอรับ! อยาก! อยาก! แม้แต่ในฝันผู้น้อยยังอยากบำเพ็ญเซียน!"

"ข้าสามารถให้เจ้าบำเพ็ญเซียนได้ แต่มารอสูรในตำบลนี้…… ข้าคงหมดปัญญาแล้ว"

สายตาของลู่ฉางเซิงมองไปยังเฉินต้าเตา เอ่ยเรียบเรื่อย